TAMPA, Fla. - Dapat masaya si Mauricio Pochettino.  Ang tagapamahala ng pambansang koponan ng Estados Unidos ay na-secure lamang ang isa sa mga pinaka-makasaysayang panalo sa 112-taong kasaysayan ng programa, isang 5-1 drubbing ng two-time world champion na Uruguay noong Martes sa isa sa kanilang pangwakas na mga tugma sa paghahanda para sa 2026 World Cup. Ang tagumpay sa Raymond James Stadium, tahanan ng Tampa Bay Buccaneers ng NFL, ay minarkahan ang unang pagkakataon na ang USMNT ay nakakuha ng limang layunin laban sa isang kalaban mula sa South America. Itinali din nito ang tala nito para sa pinaka -lopsided win laban sa isang kaaway sa loob ng nangungunang 15 na ranggo ng FIFA. Ang higit na kapansin -pansin kaysa sa resulta, o ang pagganap, ay ang katotohanan na dumating ito na may isang mahigpit na walang karanasan na lineup. Gumawa si Pochettino ng siyam na pagbabago mula sa simula ng 11 na nagpatalo sa Paraguay noong Sabado, isang pangkat na wala nang matapang na mga pangalan ng mukha tulad ng pasulong na si Christian Pulisic, midfielder na si Tyler Adams, midfielder na si Weston McKennie, center-back na si Chris Richards at fullback Antone "Jedi" Robinson.

Ang USMNT Starters ng Martes ay may 155 pinagsamang internasyonal na pagpapakita na papasok sa paligsahan-siyam na mas kaunti kaysa sa lahat ng oras na pinuno ng hitsura na si Cobi Jones. Ang Pulisic at Defender na si Tim Ream, ang dalawang pinaka -senior player ni Pochettino, ay may 161. Ngunit si Pochettino bristled kapag itinuro na ang ilan sa mga regular ay nawawala. Sa loob ng maraming buwan, sinubukan niyang lumikha ng isang kultura kung saan walang miyembro ng iskwad, gayunpaman pinalamutian o may talento, ay higit sa iba. Ito ay kapuri -puri, kahit na ito ay laban sa layunin ng katotohanan. "Malinaw, si Christian Pulisic ay Christian Pulisic, di ba?" Ang midfielder na si Cristian Roldan ay sumagot nang rhetorically nang tinanong ko siya pagkatapos ng laro kung mayroong anumang hierarchy sa loob ng USMNT ni Pochettino. Ang dating manager ng Chelsea at Paris Saint-Germain ay iginiit kung hindi man. Tinanong kung gaano karaming tiwala ang malaking panalo ay maaaring magbigay ng isang iskwad na nawawala ng maraming mga regular, si Pochettino ay hindi mince mga salita.

"Kinamumuhian ko ang [ideya ng] 'walang regular na mga manlalaro,'" sinabi ni Pochettino sa simula ng kanyang postgame press conference. "Kung kilala mo ako, kinamumuhian kong makipag -usap sa ganitong paraan. Ito ay walang paggalang. Kailangan nating bigyan ng kredito sa lahat ng mga lalaki." Tama siya tungkol sa huling bahagi. Sa paglipas ng isang 15-taong karera sa coach ng Europa na ginugol sa ilan sa mga pinakamalaking club ng planeta, ang 53-taong-gulang na Argentine ay nakakuha ng isang reputasyon sa pagiging tagapamahala ng isang manlalaro, isang tao na palaging protektahan ang kanyang mga tao, ang uri ng walang-hanggang tapat na boss na ang mga subordinates ay masayang tatakbo sa isang apoy para sa. Ngunit nakikipaglaban siya sa karapatan at kakulangan ng kumpetisyon sa loob ng tuktok na kalahati ng American player pool mula pa noong una niyang tugma sa sideline ng Estados Unidos 13 maikling buwan na ang nakakaraan. Ang isang batang koponan na lumitaw mula sa mga abo ng isang nabigo na kampanya sa kwalipikadong World Cup noong 2017 ay naging kumportable sa ilalim ng dating coach na si Gregg Berhalter, na pinalitan ni Pochettino matapos ang parehong panig ng Uruguayan na ito ay naglaro sa bukid sa nakaraang taon ng Copa América, na tinanggal ang mga host ng paligsahan bago ang yugto ng knockout ay nagsimula pa.

Ang tagumpay ng Martes ay tumayo sa ganoong kaibahan na si Pochettino ay halos napahiya sa pamamagitan ng margin ng tagumpay, o marahil ang katotohanan na maaaring gastos lamang sa boss ng La Celeste na si Marcelo Bielsa, isa sa mga pinaka-iginagalang coach sa modernong kasaysayan ng soccer, ang kanyang trabaho lamang pitong buwan bago ang susunod na tag-araw na co-host na World Cup. Mas malamang, gumagamit siya ng pagkakataon na magpadala ng isang mensahe sa kanyang player pool sa kabuuan. Ginagawa iyon ng lahat ng mga coach, sa bawat isport, kahit na kakaunti ang umamin dito sa paraang ginawa ni Pochettino kanina sa linggong ito.  Alinmang paraan, ginawa niya ang kanyang punto. "Sa pagtatapos ng araw, kung hindi mo ito dalhin, kung wala kang kasidhian, ang kaisipan na nais niya, o kung hindi mo itinatakda ang tono, siya ay isang coach na titingnan sa ibang lugar," sabi ni Roldan. "Kailangan mong dalhin ito sa bawat isa sa bawat sesyon ng pagsasanay, bawat isa at bawat kampo. Mahalaga iyon para sa tagumpay ng pangkat. At ang pangkat ay palaging ang pinakamahalagang bagay.

"Sa palagay ko ipinakita niya na marami siyang tiwala sa buong pangkat," patuloy ni Roldan. "Iyon ay isang talagang mahalagang katangian na magkaroon bilang isang manager, dahil ang sinuman ay maaaring maglaro sa World Cup. Nangyayari ang mga pinsala. Ang mga manlalaro ay maaaring hindi matawag dahil lamang sa mga pinsala o porma o oras ng paglalaro, kaya't ang lahat ay kailangang maging handa. Iyon ay isang halimbawa ng lineup ngayon, binibigyan lamang ng kumpiyansa sa pangkat na ang sinuman ay maaaring maglaro sa anumang naibigay na sandali, at inaasahan niya na ang lahat ay gampanan kapag binigyan ng pagkakataon." Tiyak na ginawa nila sa buwang ito. Sinimulan ni Pochettino ang 20 iba't ibang mga manlalaro sa dalawang laro. Ang nag-iisang di-goalkeeper na hindi nagsisimula kahit isa sa kanila ay ang striker na si Ricardo Pepi, na nag-log lamang ng 451 minuto para sa Dutch Club PSV Eindhoven ngayong panahon matapos sumailalim sa operasyon ng tuhod mas maaga sa taong ito. "Mayroon kaming isang pangkat na puno ng mga lalaki na nagugutom para sa pagkakataon, na mga kakumpitensya," sabi ng gitnang tagapagtanggol na si Mark McKenzie, na nagsuot ng armband ng kapitan sa kauna-unahang pagkakataon sa kanyang 25-game international career. "Ang pagkakataon na lumakad at maglaro para sa iyong bansa, hindi mo hinayaan na dumaan sa tabi ng daan. Kaya't ipinapakita nito na mayroon kaming isang malalim na koponan, at lahat ay nagtutulak na gumawa ng mga desisyon ni Mauricio bilang matigas hangga't maaari."

Tinutukoy ni McKenzie ang panghuling roster ng World Cup, siyempre. Masasabi ni Pochettino kung ano ang gusto niya, ngunit hindi niya makukuha ang lahat ng 71 mga manlalaro na tinawag niya mula nang inupahan sa pinakamalaking kaganapan sa palakasan. Ang mga patakaran ng FIFA ay nangangailangan sa kanya upang magtatag ng isang malinaw na pagkakasunud -sunod. Pagkatapos ng lahat, mayroon lamang 26 na magagamit na mga spot. Hanggang sa pagkatapos, maaari niyang magpanggap na ang lahat ng kanyang mga manlalaro ay pantay. Hindi mahalaga kung ano ang iniisip ng sinuman sa labas. "Walang hierarchy," sabi ni McKenzie. "Ang sandali na nagsisimula ang pakiramdam ng mga lalaki na nasa itaas sila ng isa pa ay ang sandali na nagsisimula ang pagbaba ng barko na ito. "Ito ay tungkol sa lahat na nagtutulak sa isa't isa, itinutulak ang tao sa tabi mo, ngunit hinihingi din ang higit sa iyong sarili at tiyakin na ang kolektibo ay ang pinakamahalagang bagay," dagdag niya. "Pinag -uusapan natin ang pagiging makatotohanang, ngunit ginagawa din ang imposible." Sa pamamagitan lamang ng dalawang magiliw na mga laro na naiwan sa susunod na Marso bago mapipilitang masira si Pochettino ng hindi bababa sa isang dosenang mga puso ng World Cup, ito ay isang karayom ​​na ang coach mismo ay desperadong sinusubukan na mag -thread.

Si Doug McIntyre ay isang reporter ng soccer para sa Fox Sports na sumaklaw sa mga pambansang koponan ng mga kalalakihan at kababaihan sa FIFA World Cups sa limang kontinente. Sundan mo siya @bydougmcintyre.