ในช่วง "South Central Stars" ซึ่งเป็นตอนแรกของซีรีส์ลิมิเต็ดชุดใหม่ของคีย์ชอว์น จอห์นสัน "LA Legends" บารอน เดวิสกล่าวอ้างอย่างกล้าหาญว่าพอล เพียร์ซคือนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ออกมาจากพื้นที่ลอสแอนเจลิส “เขาเป็น Hall of Famer” เดวิสกล่าว “เขาเป็นแชมป์ … เขา [ต้อง] จะต้องเป็นที่ 1” “เมื่อดูตั้งแต่ต้นจนจบ (เพียร์ซ) คือ นัมเมโร อูโน” จอห์นสันกล่าวอย่างเห็นด้วย  ด้วยแนวคิดดังกล่าว เพียร์ซจึงได้รับการจัดอันดับเหนือ Hall of Famers เช่น Jackie Robinson, John Elway, Michael Cooper และคนอื่นๆ อีกหลายคนที่สร้างชื่อให้ตัวเองหลังจากเติบโตในแอลเอ  เพียร์ซซึ่งชนะการแข่งขัน NBA Finals กับทีมบอสตัน เซลติกส์ในปี 2008 มีคดีที่แข็งแกร่งซึ่งน่าประทับใจอย่างยิ่ง เนื่องจากลอสแองเจลิสได้สร้างสัญลักษณ์ด้านกีฬามากมาย ไม่มีใครมีความรู้มากพอที่จะพูดคุยเกี่ยวกับตัวเลขเหล่านั้นมากไปกว่านักกีฬาสามคนที่จอห์นสันนั่งคุยด้วย — คณะกรรมการผู้เล่นซึ่งรวมถึงตัวเขาเอง, เดวิส, เพียร์ซ และตัวรับ NFL 15 ปี และโปรโบว์เลอร์ ดีฌอน แจ็คสัน สามครั้ง 

แต่ละคนมีอาชีพด้านกีฬาอาชีพที่โด่งดัง — ในบาสเก็ตบอลของ Davis และ Pierce และฟุตบอลของ Johnson และ Jackson — และการเลี้ยงดูในลอสแอนเจลิสช่วยให้พวกเขาประสบความสำเร็จ เพื่อเริ่มต้นซีรีส์ลิมิเต็ดของจอห์นสัน "LA Legends" คณะกรรมการผู้เล่นได้เปิดเผยเรื่องราวและแบ่งปันเรื่องราวที่ให้ความกระจ่างว่าการเกิดขึ้นในเมืองชั้นในของลอสแองเจลิสส่งผลต่อเส้นทางของพวกเขาอย่างไร จอห์นสันและเดวิสพัฒนาความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับเมืองนี้จนพวกเขารู้สึกว่าเป็นสิ่งถูกต้องที่จะตอบแทนลอสแอนเจลีสด้วยการเป็นตัวแทนระหว่างการทำงานในมหาวิทยาลัย จอห์นสันเล่นฟุตบอลที่ USC ในขณะที่เดวิสยังคงอยู่ในท้องถิ่นและเล่นบาสเก็ตบอลที่ UCLA  “ฉันสามารถกลับบ้านไปทานอาหารจากคุณป้าได้ตลอดเวลา” จอห์นสันกล่าว  ความต่อเนื่องและความคุ้นเคยเป็นสิ่งสำคัญต่อความสำเร็จของ Johnson ทั่วทั้งวิทยาลัย ในที่สุดมันก็ช่วยให้เขาถูกเกณฑ์ทหารเป็นครั้งแรกโดยรวมใน NFL Draft ปี 1996  การตัดสินใจของเดวิสว่าจะเล่นบอลวิทยาลัยที่ไหนก็ได้รับอิทธิพลจากความรักที่เขามีต่อลอสแองเจลิสเช่นกัน   

“ผมอยากให้แอลเอปรากฏบนแผนที่” เขากล่าว "ฉันต้องการสร้างมรดกที่นี่" เขาเลือกสิ่งนั้นมากกว่าการเล่นบาสเก็ตบอลที่มหาวิทยาลัยแคนซัสซึ่งเพียร์ซลงเอยด้วยการเข้าเรียน  เพียร์ซและแจ็คสันมีปฏิกิริยาตรงกันข้ามกับการเติบโตในเมืองชั้นในของลอสแองเจลิส การเลือกออกจากเมืองไปทำงานที่วิทยาลัยช่วยให้พวกเขาหลีกเลี่ยงด้านลบของวัฒนธรรมแก๊งค์ได้ หากไม่ใช่เพราะการตัดสินใจนั้น ความยิ่งใหญ่ของพวกเขาอาจถูกระงับ  "ฉันไม่สามารถอยู่ในแอลเอได้" เพียร์ซกล่าวพร้อมอธิบายว่าทำไมเขาถึงเลือกมก. “ฉันกำลังจะสอบตกในปีสุดท้าย” อย่างไรก็ตาม เขายังคงเรียนรู้จากวัยเด็กอันล้ำค่าของเขาในลอสแองเจลิส “ถนนจะหล่อหลอมคุณ” เพียร์ซกล่าวเสริม “คุณต้องเรียนรู้ว่าเมื่อไรควรวิ่ง” เพียร์ซใช้โอกาสนี้เล่นในรายการที่มีชื่อเสียงระดับประเทศนอกลอสแอนเจลิส และใช้สิ่งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นในการกลายเป็นหนึ่งในนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจากแอลเอ หรืออย่างที่เดวิสและจอห์นสันบอกว่า "ดีที่สุด"

แจ็คสันเลือก UC Berkeley มากกว่า USC ซึ่งเป็นโรงเรียนเก่าของ Johnson แต่เป็นเพราะหัวหน้าโค้ชของ Trojans Pete Carroll มอบหมายเลขเสื้อของเขาหมายเลข 1 ให้กับ Patrick Turner มันกลายเป็นการเคลื่อนไหวที่ดีสำหรับแจ็คสันในขณะที่เขาเป็นออลอเมริกันในปี 2549 และเป็นผู้นำ Pac-12 ในระยะต่อการรับสัญญาณในช่วงปีที่สองของเขา  ตลอดอาชีพการงานกีฬาอาชีพและชีวิตในวัยผู้ใหญ่ ผู้เล่นแต่ละคนที่ปรากฏตัวในรายการ "South Central Stars" ทำให้เมืองชั้นในของลอสแองเจลิสอยู่ใกล้หัวใจและอยู่ในความคิดของพวกเขา ขณะนี้ ขณะที่พวกเขาเข้าสู่ยุคหลังอาชีพ เรื่องราวของพวกเขาสามารถมีอิทธิพลต่อคนรุ่นต่อไป ซึ่งแสดงให้เห็นว่านักกีฬาจากแอลเอสามารถก้าวไปสู่จุดสูงสุดของกีฬาได้หากพวกเขามุ่งเน้นไปที่กีฬาและยังคงทุ่มเท